วันที่อุปสรรคและปัญหาถาโถมมาสู่ชีวิต
ได้กลายเป็นวันที่ความหวังอับแสง
และเหมือนชีวิตมืดมน
หลายคนเฝ้าตัดพ้อและคร่ำครวญ
ว่าชีวิตไม่มีหนทางไป โลกไม่มีที่อยู่
เหมือนไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า
แค่ผลักประตูออกไป
ก็มีถนนมากมายรออยู่ตรงหน้า
มีสิ่งใหม่ในชีวิตอีกร้อยพันอย่างให้เรียนรู้
มีความหวัง ความฝันมากมายรอให้ไขว่คว้า
มีมือของใครต่อใครอีกมากมาย
ที่ยื่นมาให้เราเกาะเพื่อลุกขึ้น
มีดวงตะวันดวงใหญ่ที่จะฉายแสงอยู่ในทุกๆ เช้า
อย่างนี้แล้วโลกจะมืดมนตรงไหน
จะไม่มีทางไปตรงไหน โลกไม่มีที่ให้อยู่ตรงไหน

หรือถ้าโลกไม่มีที่ให้อยู่จริงๆ
ไม่มีที่จะอยู่จริงๆ

ก็ อ ยู่ ไ ป ก่ อ น . . .
ต ร ง ที่ เ ท้ า ยื น

บทความดีๆ จากหนังสือ "ชีวิตไม่ได้มีไว้ให้ยอมแพ้", ลูกปัด...เขียน, สำนักพิมพ์ใยไหม